Jæja... þá er þessu bara að ljúka... Ég vissi nú að það kæmi að því að lokum, en grunaði bara aldrei að þetta yrði svona rosalega fljótt að líða... Búið að vera frábært hérna!

Fórum á miðvikudaginn með Tom, eiganda Tailwind, að skjóta úr skambyssum. Myndir af því í myndasafninu. Það var algjör snilld! Ég og Óli leigðum 9 mm. Glock 17 skambyssu. Geggjað að skjóta úr henni! Á meðan við vorum að bíða eftir því að fá að komast að vorum við að skoða alskonar byssur, héldum m.a. á Desert Eagle sem er alveg riiiiisa stór skambyssa! Eginlega bara fallbyssa!

En svo báðum við um að fá að skoða eina Glock skambyssuna og afgreiðslumaðurinn opnaði skápinn, þar sem byssan var, skildi hana svo eftir á borðinu hjá okkur ásam lyklunum að öllum skápunum!! Við hefðum sem sagt auðveldlega geta náð í nokkrar byssur í viðbót, hlaðið þær og gengið út án þess að einhver hefði spáð í því! Aðeins í Ameríku...

Annars er mig farið að hlakka til að fá mér Kaffitárs Latte! Ég og Óli höfum gengið undir nöfnunum Steve (ég) og Bob (Óli) að undanförnu á Starbucks þegar við höfum pantað okkur kaffi! Byrjaði á því að þegar ég fékk mér kaffi og afgreiðslustelpan spurði mig um nafn og ég sagði auðvitað Sibbi. Þá kallaði hún: "One grande latte for Steve!". Ég nennti ekki að fara að leiðrétta hana og var bara sáttur við nýju nafngiftina! Svo þegar Óli kom með mér næst ákváðum við bara að ég skyldi heita Steve og Óli skyldi heita Bob. Gekk fínt þar til Óli ákvað að reyna að gefa upp sitt rétta nafn. Þegar hann gaf stelpunni upp nafnið og stafaði það fyrir hana, fékk Óli nafnið Óló! Við hlógum að þessu fyrsta skiptið, en svo þegar við komum seinna þekkti stelpan okkur og gólaði "Two grande latte for Steve and Olo!!" Ég sprakk næstum úr hlátri!

Annars erum við bara búnir að taka því rólega svona síðust dagana. Flaug aðeins á fimmtudaginn og naut þess svona í síðasta skipta að líða um heiðbláan himininn með Sigur Rós í eyrunum og hugleiða hina og þessa hluti. Fór svo í dag upp til Deer Valley að fljúga síðustu tveggjahreyfla tímana mína á Seminole. Það fór nefnilega illa fyrir hinni tveggjahreyflavélinni sem ég var að fljúga! Þegar flugvirkjarnir fóru að skoða vélina kom í ljós að það var sprunga í burðarbita fyrir vængina!!! Þetta þýðir víst það að hún á ekki eftir að koma aftur. Of dýrt að gera við þetta á svona gamalli flugvél... ég náði allavega mínum 100 tímum á tveggjahreyflavél!

En jæja, svona til að taka saman þessa snilldar ferð...

• Ég flaug 217 tíma hérna úti.


• Þar af 100 á tveggjahreyfla.


• Ég fór þrisvar til Vegas.


• Ég fór einu sinni að skoða Grand Canyon.


• Ég fór tvisvar til Californíu, einu sinni til Hollywood.


• Ég fór næstum því til Mexico (Nogales).


• Ég fór tvisvar á Arizona State Fair.

Þetta er bara smá samantekt.

Jæja... ég held ég loki þessu núna... sé ykkur á mánudaginn....